Bugüne kadar kırdığım üzdüğüm yarı yolda bıraktığım bilmeden istemeden mutsuz olmalarına izin verdiğim insanlardan bugün ÖZÜR DİLEMEK istiyorum . Özür dilerim...
Ben hatalı bile olsam özür dilemeyen ben hepinizden özür diliyorum .
Kırdım ama kırıldım da olsun büyüdüm ben geçti hepsi.
Belki bilmeden çok sevdin beni ? Belki bilmeden değer verdin bana ?
Şimdi bunların hiç birini hak etmediğimi düşünüyorsun . Kim olursan ol ne olursan ol nefret ediyorsan da benden yinede özür dilerim.
Bazen gelen o uzun uzun düşünülmüş bir kaç cümlelik mesajlar,bazen bir yerde karşılatığım da gözlerimin içine bırakılan o yüz ifadesi bunu yazmama sebep oluyor..
Çok insanı yordum kırdım farkındayım yanlışlar yaptım ama şimdi ne geriye dönebilirim ne de o anları düzeltebilirim.
Bazen diyorum ki kendini soyutla Sevil .Yok ol.
Ama tüm hataları ben mi yaptım ? Dön bak kendine ? Neden niye diye bir sor . Sorgula.
Belki de siz beni çok kırdınız incittiniz ? Belki de sizin eserinizdi tüm yaşananlar ?
Oturdum bu kasvetli havada size bunları yazıyorum kaçınız okuyacak bilmiyorum ama yazıyorum işte.
Eskiden canım kanım olan insanları görüyorum her gün . Bakıyorum düşünüyorum   HİÇBİR  İNSAN  BİR ZAMANLAR  DOYA DOYA GÜLDÜĞÜ ZAMANINI  GÜVENİNİ SEVGİSİNİ  HER  ŞEYİNİ VERDİĞİ  İNSANLARDAN   UZAK  OLMAYI   İSTEMEZ  ama eğer doğrusu buysa onu uygulamak daha mantıklıdır.
Emin olun artık daha mantıklı bir Sevil var. Siz değişmediniz biliyorum ama BEN DEĞİŞTİM.
Tek istediğim şey yıllar sonra bir şekilde hatırlandığımda yüzünüzde bir tebessüm olup güzel günlerimizi hatırlamanız...